Σέρβικα: Η εκμάθηση της Σέρβικης Γλώσσας παρέχεται στο παράρτημα Αθήνας

Τα σερβοκροατικά ανήκουν στη νότια σλαβική ομάδα, του σλαβικού κλάδου της ινδοευρωπαϊκής γλωσσικής οικογένειας. Μετά από τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, τα σερβοκροατικά ορίστηκαν ως η κοινή γλώσσα Σέρβων, Κροατών, Βόσνιων και Μαυροβούνιων.. Χωρίστηκαν επίσημα σε τρεις αμοιβαία καταληπτές γλώσσες - βοσνιακά, κροατικά και σερβικά. Αν και ο όρος "σερβοκροατικά" δεν υφίσταται πια συνεχίζει να είναι μια εστία της διαμάχης εξαιτίας των ιστορικών, πολιτιστικών και πολιτικών υποδηλώσεών του και της έλλειψης ακρίβειας στον καθορισμό του όρου "γλώσσα." Το ανατολικό τμήμα της Γιουγκοσλαβίας (δηλαδή Σερβία, Μαυροβούνιο, μέρη της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης) ήταν θρησκευτικά και πολιτιστικά ξεχωριστό από το δυτικό μέρος της χώρας (δηλαδή της Κροατία, και μέρη της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης). Τα σερβικά και τα κροατικά είναι βασισμένα σε διαφορετικές διαλέκτους και γράφονται με διαφορετικά αλφάβητα. Τα Σερβικά και τα Κροατικά έγιναν μια γλώσσα στο 19ο αιώνα ως μέρος μιας προσπάθειας να δημιουργηθεί ένα ανεξάρτητο νότιο σλαβικό κράτος. Αν και τα βοσνιακά, τα κροατικά και τα σέρβικα διαφέρουν, αυτές οι διαφορές δεν αποκλείουν την αμοιβαία σαφήνεια και, στην πραγματικότητα οι διαφορές δεν είναι τόσο μεγάλες. Αυτό δεν είναι περίεργο, δεδομένου ότι οι συνεχείς μεταναστεύσεις των σλαβικών πληθυσμών κατά τη διάρκεια των πεντακοσίων ετών τουρκικής σκλαβιάς παρήγαγαν ένα puzzle τοπικών διαλέκτων. Πάνω από 10 εκατομμύρια άνθρωποι μιλάνε Σέρβικα, στη Σερβία, το Μαυροβούνιο, και τη FYROM. Μιλιούνται επίσης στην Αλβανία, την Αυστραλία, την Βοσνία-Ερζεγοβίνη, τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία, την Ουκρανία.